- Dermatillomania
- Wywiady
Magdalena - wywiady
Jak to wszystko się zaczęło?
Dopiero niedawno uświadomiłam sobie, że zaburzenia pojawiły się u mnie już w dzieciństwie. Obgryzanie skórek, skubanie ich, zrywanie strupów. Wtedy nie było to tak widoczne i groźne. Jako dziecko szybko się regenerowałam.
Czy masz już diagnozę? Jak długo zajęło Ci uzyskanie diagnozy?
Dopiero od kilku tygodni wiem, jak nazywa się moje schorzenie. Można powiedzieć, że do nazwania potrzebowałam 30 lat,
Na jakim rodzaju specjalizacji medycznej byłeś leczony? Co było dla Ciebie najbardziej przydatne?
Psychiatra, terapeuta psychologiczny, dermatolog
Co do tej pory było dla ciebie najbardziej przydatne?
Asentra
Jakie były twoje największe trudności?
Wstydliwe rany na twarzy i plecach, blizny po drapaniu.
Jak zareagowało twoje otoczenie społeczne i rodzina? Czy zmieniły się twoje relacje społeczne lub rodzinne?
Odkąd mówię otwarcie co mi dolega, widzę wreszcie cień zrozumienia mojej sytuaji.
Jakie rzeczy przestałeś/aś robić?
Objadać się na noc.
Co sądzisz o przyszłości?
Mam duże obawy, że dermatillomania zostanie ze mną do końca.
Które lata do tej pory były najlepszymi latami w Twoim życiu? Co zrobiłeś/zrobiłaś podczas nich?
W ciąży przedstawiałam się krzywdzić.
Jakie rzeczy chciałbyś/chciałabyś gdybyś nie posiadał/a tego stanu zdrowia?
Dwuczęściowy strój kąpielowy. Bluzki z dekoldami.
Jeśli miałbyś/miałabyś opisać swoje życie w jednym zdaniu jak one by brzmiało?
Moje życie jest dobre.
Na koniec, jaką radę dałbyś osobie w podobnej sytuacji?
Szukać grup wsparcia, bo to bardzo pomaga.
